Nita Ramcharan mede auteur K'ranti

K’ranti! De Surinaamse pers 1774-2008.

Suriname is een rijk land: het heeft per hoofd van de bevolking viermaal zoveel kranten als Nederland. Dat die kranten bij elkaar naar royale schatting per dag slechts 60.000 exemplaren tellen, is een ander verhaal. Dat verhaal wordt, onder meer, verteld in ‘K’ranti! De Surinaamse pers 1774-2008’.

Het boekstaven van deze geschiedenis was een idee van VNU-journalist Marc de Coninck en werd het levenswerk van Archie Sumter, in de jaren ’50 de eerste Surinaamse journalist in Nederland.

Na zijn vervroegde pensionering bij de Brabant Pers wijdde hij zich er met toewijding aan maar toen hij tien jaar later, in 2006, aan kanker overleed was het bij lange na niet af. Het is nu voltooid onder de bekwame leiding en redactie van Angelie Sens, directeur van het Persmuseum.

Het is een bundel met bijdragen van verschillende scribenten, wat altijd het bezwaar meebrengt van ongelijksoortigheid der hoofdstukken. Bijna alle medewerkers zijn Surinamers, wat vissen in een kleine vijver betekent, zodat verschillende auteurs (Breeveld, Menckeberg) ook zichzelf ten tonele moeten voeren.

Dat krijgt iets navrants in het geval van Chandra van Binnendijk die beschrijft hoe, mede onder haar aanvoering, de Vereniging van Progressieve Mediawerkers in de jaren ’80 het Bouterse-regime journalistiek bleef verdedigen. In haar conclusie heet het dat in deze periode in ieder geval ‘de principes van professionele ethiek erkend’ zijn.

Wat zou ze daarmee bedoelen?

Een manco van de Surinaamse pers is dat terwijl commentaren hard zijn, op schelden af, de feiten vaak omfloerst blijven. Het deelt zich ook aan dit boek mee. Je zou nu toch wel eens willen lezen waardoor de beste Surinaamse krant (De Ware Tijd) en de beste Surinaamse journalist (Nita Ramcharan) in 2001 uiteengingen.

Nita is sinds 2005 bestuurslid van de Associatie van Caribische Mediawerkers en bekleedt nu de functie van Second Vice President. Zij is sinds 2005 docent Journalistiek en Ethiek bij de Academie voor Hoger Kunst en Cultuur Onderwijs. (Redaktie SrananSma)

Bemoeide de uitgever zich teveel met de inhoud? Hoe dan? Of was het volgens een voetnoot een ‘administratief geschil’? Maar waarover dan?

Zo wordt ook niet opgehelderd of de Surinaamse overheid werkelijk een ‘plantage-achtige rancune’ aan de dag legt tegen de pers. De een (uitgever Findlay, De West) zegt welles, de ander nietes: daar moeten we het mee doen.

Genoeg gemopperd. Het is een rijk boek! Je kunt de hele Surinaamse geschiedenis als het ware volgen aan de hand van de pers en dat is een genot. Hoe ze het tegenwoordig klaarspelen met die vier dagbladen volgeschreven door redacties van twintig, dertig koppen à 250 euro per maand (drie keer zo weinig als een kleuterleidster) blijft ondertussen een raadsel. Sterkte, collegae!

K’ranti! De Surinaamse pers 1774-2008. Samenstelling en (eind)redactie: Marc De Koninck, Angelie Sens en Archie Sumter. Projectcoördinator: Ellen de Vries.

K’ranti! is opgedragen aan Archie Sumter. Uitg. KIT Publishers/Persmuseum, ISBN 9789068325355, € 24,50

Auteur: John Jansen van Galen

Nita Ramcharan brengt aankomende journalisten aan de AHKCO de ethische kant van het vak journalistiek bij. Ze doceert Ethiek en en Onderzoeksjournalistiek aan de 4de jaarstudenten. Door haar jarenlange ervaring, is ze zeer kritisch in de manier van berichtgeving van de hedentijdse Surinaamse media.